عصر کنونی را دوران بحران‌های محیط زیستی نام نهاده‌اند، زیرا گستره دست‌اندازی انسان بر عرصه‌های محیط زیست، در نتیجه رشد روز افزون جمعیت و نیاز به توسعه در کلیه سطوح اقتصادی و اجتماعی، روزبه‌روز ابعاد وسیع‌تری به خود گرفته و در اثر بهره‌برداری غیراصولی و بی‌رویه از منابع طبیعی، خسارت جبران‌ناپذیری بر پیکره محیط زیست وارد نموده است. از طرفی بخش عمدة معضلات محیط زیستی موجود، ریشه در فقدان آگاهی‌ لازم و ضعف فرهنگی در زمینه ارتباط انسان و طبیعت دارد و در واقع نوعی مشکل فرهنگی محسوب می‌شود؛ لذا نیازمند عزم ملی و بین‌المللی برای سیاست‌گذاری در حوزه آموزش محیط زیست و فرهنگ‌سازی است. سیاست‌گذاری در آموزش محیط زیست به‌عنوان یکی از شقوق سیاست‌گذاری عمومی دولت و ابزاری حقوقی-سیاسی برای مدیریت مباحث آموزشی در حوزه محیط زیست تلقی می‌شود. در این فرایند که مبتنی بر چالش‌ها و محدودیت‌های موجود در بخش آموزش محیط زیست است، راه‌حل‌ها از طریق جریان سیاست‌گذاری تحلیل‌شده و از طریق مبادی قانونی برای اجرا پیگیری می‌شود. آموزش محیط زیست تلاش می‌نماید تا دانش، نگرش و رفتار افراد را در جهت حمایت از محیط زیست توسعه دهد...

http://npps.ir/ArticlePreview.aspx?id=41453